شاپرکانه

 
نگارنده : شاپرک بهاری - ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۸ دی ۱۳۸٦
 

سر آغاز گفتار است نام خدا

روز، روز عاشورا است...

سیل اشک روی گونه هایم!

ذکر یا حسین، یا حسین را زمزمه می کنم.

صدای طبل و سنج عذادارنت بند بند تنم را می گسلد.

چه بگویم... چه می توانم بگویم؟!

خورشید نیز با شنیدن الله اکبر، الله اکبر اذان، آرام می گرید.

چه بغضی دارد این آ سمان؟!!

السلام علیک یا اباعبدالله

کاش کنار حرمت بودم، تا از تربت پاکت به سرم می ریختم!

سلام بر توای حسین(ع)، سلام بر توای پسر رسول خدا(ص)

سلام بر توای پسر علی(ع)، سلام بر توای پسر فاطمه زهرا(س)

السلام علیک یا اباعبدالله

سوگ تو... بزرگترین سوگ عالم است.

خدایا...

خدای من!

لعنت کن آنان را که ستم کردند بر حسین(ع)

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین

کشته شدگان در راه عشق بدون غسل و کفن آرمیده اند.

سرزمین کربلا...

السلام علیک یا اباعبدالله

 

 

 

 

 

دید  زینب عصر عاشورا سر و سامان  ندارد

یاوری  دیگر به  غیر از خالق  سبحان  ندارد

یک طرف آتش فشانی یک طرف بی خانمانی

هیچ  دلسوزی به  غیر از آتش  سوزان  ندارد

خواست   پهلوی  برادر  زینب  مضطر  بماند

دید  ماندن  اندر این   دشت  بلا  امکان  ندارد

دید    اطفال  برادر  را  به  صحراها   فراری

طاقت  جمع  آوری  بر  خاطر  طفلان   ندارد

کرد  با  حسرت  نگاهی  در  گلستان   شهادت

دید  در گلزار  رسالت  جز  گل هجران  ندارد

یک زن بیچاره با  این  داغ   بنیانسوز  خونین

چاره ای دیگر  بغیر  از ناله  و افغان    ندارد

میزبان  سیراب  مهمان تشنه  لب زانصاف  دور است

هر  خبیث  النفس  ملعون  قابل   مهمان  ندارد

شرح  حالی   بشنوید  از اهل  بیت  ما   ولیکن

شرح   احوال   عیالات   حسین    پایان   ندارد

شاه  دین آورد طفل  شیرخوارش  را  به  میدان

گر چه می دانست  اصغر  طاقت  میدان   ندارد

شرح  حال  کربلا  را «ساعیا»  بگذار  و  بگذر

تا    قیامت   شرح   حا ل   کربلا   پایان   ندارد 


 
commentحرف دل ()